O ja… de zintuigen! – Een Workshop Zintuiglijk schrijven

Door Olga Majeau

Of je nu fictie, non-fictie of poëzie schrijft: een lezer zal zich beter in je verhaal kunnen inleven als je leest wat een personage ziet, hoort, ruikt, voelt of proeft. Via de zintuigen neem je immers de wereld waar. Jouw personage ook, en als lezer wil je graag in die wereld worden meegevoerd. In de Workshop Zintuiglijk Schrijven komen alle zintuigen langs in gevarieerde, korte oefeningen. Deze bespreken we, zodat je meteen merkt wat er goed werkt in jouw tekst, en wat je nog kunt verbeteren.

Er komen voorbeelden voorbij van sterke zinnen of stukjes uit scènes van literaire schrijvers.

In Het gezoem van bijna alles (Querido, 2026) schrijft Coco Schrijber bijvoorbeeld:

De nacht stort zich als een lawine over haar heen. Hoofdpijn. Ineens. Ze wil slapen.
Nee, ze wil iets warms. Prutst het brandertje in elkaar, het duurt een eeuwigheid voordat het water kookt, dan maar lauw, ze vergaat van de honger, lauwe noedels, ham in blik en chocola. Nee, geen chocola, ze moet slapen, even liggen, toch slikt ze de brok snel door. Ze zuigt aan de ijskoude sneeuw, ondraaglijke dorst, het ijswater splijt haar borst in stukken. Ze wringt haar voeten uit haar schoenen, trillend kruipt ze in haar slaapzak.

Als je naar bovenstaande tekst kijkt, voel je mee met hoofdpersoon Cato Goudschenker, die boven op een berg het een en ander te verduren heeft. Als Coco Schrijber simpelweg zoiets had geschreven als: “Cato was moe en voelde zich slecht daarboven.” was dit moment lang niet zo invoelbaar geworden voor de lezer. Dan zaten we daar niet naast Cato op die berg met ijskoude vingers aan dat brandertje te prutsen. Ze laat het zien aan de hand van de zintuigen zicht, gevoel en smaak.

Probeer het zelf maar eens. Welke zinnen zou jij schrijven als je moest vertellen over eindelijk regen na langdurige droogte, of van iets wat er ineens gebeurt in een drukke stad?